ضربه تراپی | Tapping

    آیینه هفته این شماره هفته نامۂ #امید جوان

    کتایون بناساز
    ۲۴ آبان ۱۳۹۷
    •  

       

      یینه هفته این شماره هفته نامۂ #امید جوان
      ابتدای مقاله:👇👇👇

      تحلیلی درباره انتخاب پیروز حناچی و گفت‌وگوی ناصحانه کشاورز طبسی با وزیر کشاورزی
      رویاها و کابوس‌های آقای شهردار
      ۱
      شورای شهر تهران، سرانجام شهردار جدید را انتخاب کرد. این بار تغییر شهردار تهران به خاطر استعفا یا فشار بیرونی نیست که اتفاقا محمدعلی افشانی گفته بود آمادگی دارد بماند و اگر شهردار تهران از شمول قانون منع به کارگیری بازنشستگان خارج شود مشکلی ندارد و رفتارهایی هم از او سر می‌زد که نشان می‌داد شوق ماندن دارد. حتی شماری از اعضای شورای شهر درصدد استفسار (طلب تفسیر) از مجلس شورای اسلامی برآمدند تا نظر دهند که ‌آیا شهردار تهران و یا کلان‌شهرها نیز مشمول این قانون می‌شوند یا می‌توان آنان را هم‌تراز وزیران و معاونان رییس جمهوری دانست؟ زیرا در عرف این تصور وجود دارد که شهردار تهران در جایگاهی معادل و حتی برتر از وزرا قرار دارد کما این که در دولت سازندگی به هیات دولت، دعوت می‌شد و همین حالا دبیران کل سه حزب سیاسی – نهضت آزادی ایران، کارگزاران سازندگی ایران و موتلفه اسلامی – پیش از این شهردار تهران بوده‌اند و با عنوان شهردار پیشین بیشتر شهرت دارند تا عناوین حزبی و سیاسی. با این حال در همان کمیسیون رد شد و تکاپوها به نتیجه نرسید حال آن که انتظار می‌رفت زودتر می‌جنبیدند و آقای افشانی که عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی است از لابی‌های خود استفاده می‌کرد و هنگام تصویب قانون در مجلس این بند را می‌گنجاندند نه آن که پس از تصویب به تقلای ماندن بیفتد و بر مدیرکل روابط عمومی و مدیر رسانه‌ای خود خشم بگیرد که چرا برای ماندن او با این و آن تماس نمی‌گیرند.
      به هر رو شورای شهر تهران سومین شهردار را در کمتر از دو سال انتخاب کرد. انتخاب اول آنان محمدعلی نجفی بود که پس از ۶ ماه خود، استعفا کرد. هرچند که در پی انتشار برخی تصاویر از او در فضای مجازی برخی ادعا می‌کنند او مبتلا به عشق بوده و بیماری حاد دیگری ندارد و زبان به طعنه گشوده‌اند و انگار که جرمی مرتکب شده و پولی دزدیده است و انگار می‌توان بدون اطلاع دقیق به زندگی دیگران سرک کشید. دوست خوش‌قلم من – احسان اقبال سعید – نیز بر این باور است که از آقای ریاضی‌دان و سیاست‌مدار انتظارها، دیگر بوده اما فراموش نکنیم پس از کناره‌گیری از مناصب اجرایی دوست دارد سر و سامانی به زندگی خصوصی خود بدهد و شاید در آستانه دهه هفتم عمر شکل عادی زندگی را تجربه کند چرا که در عنفوان جوانی – سی سالگی – وزیر علوم شد و دانشگاه‌هایی را تحویل گرفت که تعطیل بودند و پس از بازگشایی و یک دوره فترت در سال ۶۷ و در سال پایانی دولت مهندس موسوی وزیر آموزش و پرورش شد تا به جدال چپ و راست در عرصه تعلیم و تربیت پایان دهد و در دولت سازندگی نیز بر این عنوان باقی ماند و در دوره او نگاه صرفا دولتی و حکومتی به آموزش و پرورش تغییر یافت و خدمات رفاهی نیز عرضه شد و فرهنگیان دوره او را می‌پسندند. در دولت اصلاحات به ریاست سازمان برنامه و بودجه رسید و پس از ادغام آن در سازمان امور اداری و استخدامی طبعا کنار رفت. پس از آن چند سال عضو شورای شهر بود و در دولت روحانی هم مدتی ریاست سازمان گردش‌گری را تجربه کرد و شاید این حجم از کار اداری را کافی دانسته و از این نظر قابل شماتت نیست.

       

      Print Friendly
    • مطالب مرتبط